سروده های آدم

 

همراه خود، به قله ایمان ببر مرا

تا رویش دوباره عصیان ببر مرا

چون موج تا کرانه تنهایی ام بیا

دستم بگیر و تا دل توفان ببر مرا

از شورعشق، قصه ای در جان من بخوان

با جامه دریده، تا زندان ببر مرا

ماندم میان عقل و دل، سرگشته  مثل شک

تا شهر عاشقان سرگردان ببر مرا

ای خنده های نم نم ات آیینه بهار

تا صبح چشم های پر باران ببر مرا

از این بهشت خالی از انسان دلم گرفت

تا مرز سیب، تا خود شیطان ببر مرا

 

#ادم

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی